وقتی پیشنهادهای مربوط به آرد گلوتن ذرت را با تیمهای تدارکات بررسی میکنم، اولین سندی که درخواست میکنم، گواهی تحلیل است. گواهی مفیدی برای آرد گلوتن ذرت باید اطلاعاتی فراتر از پروتئین خام ارائه دهد. این گواهی باید رطوبت، چربی، الیاف، خاکستر و روشهای آزمون بهکاررفته را نیز شامل شود. برای آرد گلوتن ذرت مورد استفاده در خوراک دام، معمولاً میزان پروتئین در پایه ماده خشک حدود شصت درصد یا بیشتر انتظار میرود، اما مشخصات دقیق بستگی به بازار و خریدار دارد. رطوبت باید کنترل شود، زیرا رطوبت بالا میتواند عمر انبارداری را کاهش داده و رشد قارچ را تحریک کند. گواهیای که تنها پروتئین و رطوبت را فهرست میکند، شکافهای بسیاری ایجاد میکند. خریداران باید درخواست گواهی کامل برای آرد گلوتن ذرت را داشته باشند و آن را با مشخصات خرید مقایسه کنند. این گواهی یک برگه تبلیغاتی نیست؛ بلکه سندی از کیفیت است که باید با نمونهٔ مربوطه مطابقت داشته باشد.
مواد اولیه مبتنی بر ذرت ممکن است در صورت برداشت ذرت در فصلهای سخت یا نگهداری نامناسب، دارای مایکوتوکسین باشند. برای غلات ذرتی، آفلاتوکسین، فومونیسین و دئوکسینیوالنول مهمترین خطرات محسوب میشوند. گواهی جدی برای غلات ذرتی باید شامل نتایج آزمایش این خطرات باشد که بهتر است از آزمایشگاهی معتبر انجام شده باشد. حدود تنظیماتی در کشورهای مختلف متفاوت است، بنابراین خریداران باید پیش از تأیید غلات ذرتی، نیازهای خود را بشناسند. در برخی بازارها، حدود آفلاتوکسین بسیار سختگیرانه است و تأمینکنندهای که نتواند این حدود را رعایت کند، نباید مورد استفاده قرار گیرد. من شاهد تعلیق بارهایی در بندر بودهام که گواهی غلات ذرتی دادهشده شامل دادههای مربوط به مایکوتوکسین نبوده است. این تأخیر هم هزینهبر است و هم اعتماد را زیر سؤال میبرد. وقتی غلات ذرتی در هر دسته بهصورت جداگانه آزمایش میشوند، خریداران میتوانند با اطمینان بیشتری برنامهریزی کنند و سلامت دام را حفظ نمایند.
گواهینامهها جایگزین آزمایش نمیشوند، اما نشاندهندهی وجود سیستمی در تأمینکننده هستند. برای غلات گلوتن میل، طرحهایی مانند GMP+ و ISO 22000 در بازرگانی خوراک دام رایجاند. همچنین بازرسیهای سبک BRCGS نیز مورد احترام قرار میگیرند، زیرا به بررسی بهداشت، ردیابیپذیری و کنترل فرآیند میپردازند. تأمینکنندهای که این گواهینامهها را برای غلات گلوتن میل دارد، معمولاً آمادگی بیشتری برای رسیدگی به شکایات و بازپسگیریها دارد. خریداران باید اطمینان حاصل کنند که گواهینامهها معتبر هستند و شامل محل واقعی تولید میشوند. گواهینامهای برای دفتر تجاری با گواهینامهای برای کارخانهای که غلات گلوتن میل تولید میکند، یکی نیست. وقتی تأمینکننده بتواند گواهینامهها، سوابق دستهها و قابلیت ردیابی را به هم پیوند بزند، خرید غلات گلوتن میل خطر کمتری دارد. این همان اطمینانی است که خریداران نیاز دارند.
ارزش گواهینامهی غلات گلوتن میل به این بستگی دارد که آزمایشها چگونه انجام شدهاند. پروتئین خام اغلب با روشهای کجلدال یا دوماس اندازهگیری میشود و نتایج باید بر اساس مادهی خشک گزارش شوند تا بتوان نمونهها را بهصورت عادلانه مقایسه کرد. آزمایشهای مایکوتوکسین ممکن است از روشهای الیزا یا السی-اماس-اماس استفاده کنند و روش بهکاررفته باید ذکر شود. نمونهبرداری نیز اهمیت دارد. گواهینامهای که بر اساس یک نمونهی تکی از سطح سیلو تهیه شده، لزوماً نمایندهی کل محمولهی غلات گلوتن میل نیست. خریداران باید دربارهی نحوهی نمونهبرداری و استفاده از نمونههای ترکیبی سؤال کنند. وقتی روش آزمایش و طرح نمونهبرداری روشن باشد، گواهینامهی غلات گلوتن میل ابزاری واقعی برای تصمیمگیری میشود. بدون این روشنی، گواهینامه تنها کاغذی بیارزش است.
تأیید کردن هر دسته از غذای گلوتن ذرت لازم نیست پیچیده باشد، اما باید ثابت و یکنواخت باشد. خریداران باید مشخصاتی را تعیین کنند، برای هر محموله گواهینامهای را درخواست دهند و مواد ورودی را طبق برنامهای منظم نمونهبرداری کنند. اگر نتایج انحراف پیدا کرد، باید از تأمینکننده اقدام اصلاحی درخواست شود. به مرور زمان، این روش سبب ایجاد سوابقی میشود که نشان میدهد کدام تأمینکنندگان برای غذای گلوتن ذرت قابل اعتماد هستند. من دیدهام که برخی خریداران تنها با پیگیری روند رطوبت و پروتئین در محمولههای مختلف، ریسک را کاهش دادهاند. آنها یک مشکل در انبارداری را پیش از اینکه به مسئلهای بزرگتر تبدیل شود، شناسایی کردند. غذای گلوتن ذرت یک مادهٔ ارزشمند است، اما ارزش آن به تأیید آن وابسته است. خریداری که گواهینامهها را بررسی کند و بهطور دورهای آزمایش انجام دهد، از هر تن غذای گلوتن ذرت سود بیشتری خواهد برد.